Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Σώπα και άκου…

Νιώθω πως στις μέρες μας έχει αλλάξει λίγο η έννοια της επικοινωνίας, η έννοια της συζήτησής. Έχω προσέξει αυτό : πως δεν ξέρουμε να ακούμε, δεν ξέρουμε να σωπαίνουμε και να ακούμε. 

Κάνουμε μια συζήτηση απλά για να «την πει» ο ένας του άλλου, για να έχει δίκαιο μόνο ο ένας, ή για να τσαλακώσουμε τα συναισθήματά μας. Χωρίς λόγο. Ακόμη και η γλώσσα του σώματος μας είναι τις περισσότερες φορές χωρίς να το κατανοούμε, επιθετική. Με χειρονομίες που γίνονται έτσι από συνήθειο, χωρίς να γνωρίζουμε πως αυτές οι χειρονομίες είναι η προβολή των δικών μας συναισθημάτων… 

Νομίζω πως έχουμε χάσει λίγο την μπάλα. Και αυτό γιατί δεν ξέρουμε να σωπαίνουμε, και να ακούμε…

Σε μια συζήτηση και χωρίς να το συνειδητοποιούμε συμβαίνει αυτό : περιμένουμε να τελειώσει ο συνομιλητής μας μόνο και μόνο για να μιλήσουμε, ασχέτως το ότι δεν ακούσαμε λέξη απ’ όσα είπε. Σωπαίνουμε την ώρα που μιλάει ο άλλος, μόνο και μόνο για να σκεφτούμε τι θα πούμε εμείς. Πόσο εγωιστικό…  Δεν μας ενδιαφέρει να είμαστε ειλικρινείς, δεν μας ενδιαφέρει να κατανοήσουμε τις λέξεις του. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι «να την βγάλουμε καθαρή». Λες και οι συζητήσεις γίνονται μόνο όταν πρέπει να λύσουμε κάτι. Δεν μας ενδιαφέρει το πιο σημαντικό πράγμα, να είμαστε αυθεντικοί και αληθινοί με τον εαυτό μας.  Και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να ανοίξουμε το στόμα μας και να πούμε πράγματα τις περισσότερες φορές χωρίς ουσία απλά για να πούμε κάτι…

Και κάπως έτσι χάνετε το πολυτιμότερο πράγμα που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος, να επικοινωνήσει. Και κάπως έτσι υπάρχει η ασυνεννοησία, παρεξηγήσεις, τσακωμοί, χωρισμοί, αδικία…

Σώπα και άκου…

Νομίζουμε πως πρέπει να ακούμε μόνο ότι υπάρχει στο μυαλό μας. Μόνο ότι μας απασχολεί. Και ότι είναι δικό μας. Και ξεχάσαμε να ακούμε όχι μόνο τους ανθρώπους, αλλά ακόμα και τα μικρά και όμορφα που μπορούν να μας κάνουν να ξεχαστούμε για λίγο από την βαβούρα της καθημερινότητας. Έχει τόσα πολλά να ακούσεις… Όπως το κελάηδημα των πουλιών που τραγουδούν το πρωί λίγο πριν πας δουλειά. Όπως τον ήχο των φύλλων που χορεύουν στο ρυθμό του βαλς την ημέρα που θα είσαι σε μια εκδρομή, όπως τα κύματα τις θάλασσας και το πως ακουμπούν το ένα το άλλο την ώρα που θα λιάζεσαι στην παραλία. 

Υπάρχουν τόσα πολλά να απολαύσεις εκεί έξω και εσύ δεν έμαθες να σωπαίνεις για να τα ακούς… κλείσε τα μάτια και άκου απλά, ξεκάθαρα και ουσιαστικά…
Δώσε ουσία στη σιωπή σου και άκου…

Αυτό μόνο… τροφή για σκέψη…

Cheers


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis