Τρίτη, 13 Μαρτίου 2018

Γίνε η αλλαγή που θες να δεις στη ζωή σου!


Τελευταία έχω ακούσει το εξής κουλό: η θετική σκέψη, το positive thinking που λέμε, είναι χάσιμο χρόνου, είναι ανοησία, δεν βγάζει πουθενά ρε παιδί μου. Αν είναι δυνατόν! Πάμε καλά? Και πριν σταματήσεις να διαβάζεις γιατί το πιστεύεις και εσύ αυτό, ένα έχω να σου πω: Αξίζει να διαβάσεις το άρθρο μέχρι το τέλος και τότε, σκέψου σοβαρά αν άλλαξε κάτι μέσα σου, έστω και κάτι μικρό.

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όπου μας έμαθε πως η ζωή είναι σκληρή και πως πρέπει να παλεύουμε στη ζωή μας για να βγούμε νικητές. Δεν μας έμαθε κανείς όμως πόσο τυχεροί που γεννηθήκαμε είμαστε εδώ και μπορούμε να κάνουμε ότι γxxxxxxx θέλουμε!

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όπου μας έμαθε πως πρέπει να αγχωνόμαστε για το μέλλον και όχι πως να απολαμβάνουμε το σήμερα. Το εδώ και τώρα!

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε κοινωνία όπου μας έχει βάλει πρόγραμμα πριν καν βυζάξουμε! Θα πάμε νηπιαγωγείο, σχολείο, θα σπουδάσουμε θα βρούμε μια δουλειά έπειτα ένα ταίρι, να κάνουμε οικογένεια και να έχουμε μια κλασική ρουτίνα, σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι. Κανείς δεν μας έμαθε ότι οι επιλογές μας είναι πολύ περισσότερες από αυτές!!!

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όπου μας έμαθε πως η ζωή είναι δύσκολη αλλά κανείς δεν μας είπε πως η απόλαυση είναι το πιο εύκολο συναίσθημα που μπορεί κανείς να νιώσει. Εκπαιδευτήκαμε να αντέχουμε στις δυσκολίες, και δεν βλέπουμε τις χαρές!

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όπου αν παραβείς τον νόμο θα τιμωρηθείς, αλλά αν κάνεις κάτι καλό σχεδόν κανείς δεν θα στο αναγνωρίσει.

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όπου μας έμαθε πως ο μεγαλύτερος τρώει τον μικρό, και όχι πως το μέγεθος είναι απλά μια ψευδαίσθηση.

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όπου μας έμαθε πως η θετικότητα είναι κάτι «παιδικό» αλλά κανείς δεν μας είπε πως το να είμαστε θετικοί είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας.

Γεννηθήκαμε σε μια κοινωνία όπου μας έμαθε πως αν είσαι θετικός και αισιόδοξος τότε είσαι αφελής και δεν αντιμετωπίζεις την ζωή με σοβαρότητα.

Συγνώμη, αλλά ποιος είπε ότι η την ζωή πρέπει να την παίρνουμε στα σοβαρά?  

Θα σας πω ένα μυστικό, το μυαλό μας, είναι φτιαγμένο έτσι, ούτως ώστε να ότι του βάζουμε μέσα να το χάβει! Δεν αντιλαμβάνεται τι είναι αλήθεια και τι ψέμα, δεν το ενδιαφέρει τι είναι ρεαλιστικό και τι είναι της φαντασίας μας. Ότι του δίνεις αυτό παίρνει, αυτό ξέρει, και γι’ αυτό παίρνει στροφές.

Αν το βομβαρδίζεις συνέχεια με άγχος, ανασφάλεια και προβληματισμούς, νομίζεις θα μπορεί να σου δώσει κάτι παραπάνω, νομίζεις μπορεί να σε βοηθήσει σε μια δύσκολη στιγμή? Αφού αυτό του βάζεις μέσα, αυτό πιστεύει.

Κορόιδεψέ το! Δεν θα καταλάβει τίποτα! Πες του ότι είσαι καλά την στιγμή που δεν είσαι και θα δεις, θα δουλέψει όπως πρέπει για να γίνεις καλά! Καθησύχασέ το, και πες του ότι σε ένα πρόβλημα η λύση υπάρχει, είναι εκεί. Και να δεις ότι θα κάνει τα πάντα για να εστιάσει στην λύση! Δώσε του ένα στόχο και να δεις ότι θα κάνει τα πάντα για να τα καταφέρει!

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όπου μας έμαθε πως η ζωή είναι σκληρή, και όταν έρθει η πρώτη αναποδιά το μόνο που νιώθουμε είναι την επιβεβαίωση! …«να το ήξερα μωρέ, αφού η ζωή είναι σκληρή» και χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι εστιάζεις σε αυτό!
Ενώ αν μαθαίναμε όλοι από πολύ νωρίς ότι η ζωή είναι υπέροχη, απλά καμία φορά τυγχάνουν και αναποδιές, που πάντα έχουν την λύση τους, τότε πιστέψτε με το πρώτο πράγμα που θα κάναμε σε κάθε πρόβλημα είναι να βρίσκουμε την λύση!

Φανταστείτε να μεγαλώσουμε τα δικά μας παιδιά, σε μια κοινωνία γεμάτη θετικότητα, να τους μαθαίνουμε ότι μπορούν να καταφέρνουν ότι θέλουν, και να τους βομβαρδίζουμε με αυτοπεποίθηση αντί με προβληματισμούς για το μέλλον.

Φανταστείτε να τους λέμε πως η ζωή είναι υπέροχη και πως ότι έρχεται περιτυλιγμένο σε πρόβλημα, μέσα έχει ένα υπέροχο μάθημα ζωής, που θα τους πάει παρακάτω. Κάθε φορά που έχουν ένα πρόβλημα θα είναι σε ετοιμότητα να σκέφτονται καθαρά και θα εστιάζουν στη λύση του, και όχι να βιώνουν την απόρριψη μόνο και μόνο επειδή δυσκολεύονται να βρουν στη λύση.

Φανταστείτε να τα μαθαίναμε ότι η κάθε μέρα είναι ένα δώρο, και πως πρέπει να απολαμβάνουν τις όμορφες στιγμές, να ζουν στο εδώ και τώρα, όχι να πανικοβάλλονται για το μετά.

Φανταστείτε να μεγαλώνανε σε ένα περιβάλλον όπου να μαθαίνουν πως πρέπει να νιώθουν ευγνώμων για ότι τους συμβαίνει, να αγαπάνε και να εκτιμούν το συνάνθρωπο ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, κοινωνικού επιπέδου.

Φανταστείτε αυτό. Και διερωτηθείτε… πως θα ήταν τότε ο κόσμος?

Ας κάνουμε την αρχή με τον εαυτό μας, τα παιδιά μας, και θα το δείτε, η αλλαγή που θα βιώσετε θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη!




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis