Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Φθινοπώριασε…

Καταλαβαίνεις πως μπήκε το Φθινόπωρο όταν το βράδυ ξαφνικά νιώθεις ένα δροσερό αεράκι να αγκαλιάζει σφιχτά το πρόσωπο σου. Είμαι παιδί του καλοκαιριού, αλλά αγαπάω το Φθινόπωρο. Μου τα δείχνει όλα πιο καθαρά και μου δίνει κίνητρα να βάζω νέους στόχους. Δεν είναι τόσο ανέμελο για να παίζω μαζί του, αλλά είναι σοφότερο και με αφήνει να μαθαίνω και να εξελίσσομαι…

Καταλαβαίνεις πως αλλάζει ο καιρός, όταν δειλά δειλά ο πρωινός παγωμένος σου καφές μετατρέπετε σε ένα ζεστό καπουτσίνο, και το σαλόνι σου από ψυχρό και γυμνό γίνεται ζεστό και φοράει τα αγαπημένα σου ριχτάρια και χαλιά! Όταν οι καλοκαιρινές αναμνήσεις όλο και ξεθωριάζουν και η ρουτίνα σου κτυπάει το κουδούνι να της ανοίξεις!

Καταλαβαίνεις πως αρχίζει να φθινοπωριάζει όταν την στιγμή που πας να ξαπλώσεις θες ένα απαλό σεντόνι να σε ακουμπάει, και έχεις την ανάγκη να βάλεις στην παρέα σου δυο αναμμένα κεριά με άρωμα βανίλιας.. Όταν υποσυνείδητα είσαι έτοιμος για αλλαγές και για ένα περίεργο λόγο θες να κάνεις καινούργια πράγματα! Όταν τα όνειρά σου σοβαρεύουν, και από όνειρα που γεννήθηκαν ένα καλοκαίρι γίνονται φθινοπωρινοί στόχοι.  

Καλό μας μήνα λοιπόν, καλό Φθινόπωρο και… καλή καρδιά!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis