Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

αστέρι μου!

Θέλω να καθίσω σε ένα αστέρι και να χαζέψω για λίγο εσένα... μου φαίνεται πως είσαι κάπου εκεί, μα, δε σε βρίσκω… που να ψάξω άραγε. Στην καρδιά μου θα ψάξω να σε βρω, κάπου εκεί θα κρύβεσαι!

Να, ένα σύννεφο μπαίνει μπροστά και μου κρύβει όλη τη θέα. Θα φέρει άραγε βροχή? Θα φέρει άραγε ανέμους? Θα φέρει άραγε… τη δική σου μυρωδιά?

Θέλω να καθίσω σε ένα αστέρι και να αγναντεύω για λίγο το απέραντο… να κλείσω τα μάτια και να χαμογελάσω γλυκά με την πρώτη χαζή εικόνα που θα μου έρθει στο μυαλό! Να νιώσω γαλήνη, να νιώσω τη λάμψη του αστεριού και τη ζεστασιά του!

Κοίτα! Ένα άλλο πέφτει, να κάνω μια ευχή? Κλείνω τα μάτια και την φωνάζω δυνατά! Μ΄ακούς?

Πόσο κρατάει άραγε το όνειρο? Για πόσο ακόμη μπορώ να κάθομαι εδώ? Πριν φτάσω να ολοκληρώσω τη σκέψη μου νιώθω να πέφτω, το αστέρι μου γίνεται ευχή για κάποιον άλλο! Και εγώ ανοίγω τα μάτια και βρίσκομαι χαμένη ανάμεσα στους πολλούς… 

Που  να είσαι άραγε, το μόνο που μένει να ψάξω είναι στην καρδιά μου μέσα! 

…Μ’ακους?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis