Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Αρκούν μερικά δευτερόλεπτα για να γκρεμίσεις ή να φτιάξεις κάτι

Αρκούν μερικά δευτερόλεπτα για να γκρεμίσεις ή να φτιάξεις κάτι. Είναι αυτή η στιγμή που συνειδητοποιείς «που είσαι» και «που θα ήθελες να ήσουν». Είναι τα δευτερόλεπτα που τα μάτια παγώνουν και οι σκέψεις τρέχουν σαν τρελές! Που είμαι? Που πάω? Παρέα με ποιόν?

Μια κοφτή ανάσα σου δίνει χρόνο να σκεφτείς. Όχι όμως όσο χρόνο χρειάζεσαι. Μόνο τόσο, που όσο και προλαβαίνεις να κάνεις μια εικόνα στο μυαλό, ίσως να μην έχει καν χρώματα. Μια εικόνα που σου δείχνει την απάντηση. Είναι όμως τόσο λίγος ο χρόνος που δεν τον εμπιστεύεσαι. Αμφιταλαντεύεσαι και δεν είσαι σίγουρος καν για το είδες…

Έτσι θέλεις να νομίζεις τουλάχιστόν.

Αυτή η στιγμή είναι από τις σημαντικότερες στη ζωή σου. Δεν της δίνεις όμως και ιδιαίτερη σημασία. Κακώς, γιατί είναι η στιγμή που το υποσυνείδητο γίνεται συνειδητό, και σου δίνει πάσα για να αποφασίσεις αν θα το χώσεις και πάλι πίσω βαθιά στο σκοτάδι, ή αν θα κάνεις την αλλαγή.

Είναι η στιγμή που αντιλαμβάνεσαι ότι, αυτά που έκανες μέχρι σήμερα ήταν καθαρά δικές σου επιλογές, και ότι κάνεις από εδώ και πέρα είναι ακόμα πιο δικές σου! Είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις πως η ζωή προχωρά, και εσύ μαζί της, και έχεις μόνο δύο επιλογές:

είτε να τα διαλύσεις όλα,
είτε να τα φτιάξεις.

Και στις δύο περιπτώσεις ρισκάρεις, γιατί πολύ απλά δεν ξέρεις που θα σε βγάλει. Αυτός ο φόβος όμως δε σε αφήνει να πάρεις την απόφαση... Και σε πιέζει να κάνεις αυτό που έκανες καλύτερα μέχρι σήμερα. Να κοιμήσεις και πάλι αυτή τη στιγμή, να ξυπνήσεις και πάλι αυτά τα μάτια, και να μείνεις στο σκοτάδι.


Η επιλογή είναι δική σου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis