Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

φίλοι για πάντα

Θυμάμαι τότε που καθόμασταν στις κερκίδες στο σχολείο και μιλούσαμε για τα πάντα, θυμάμαι τότε που χορεύαμε στο διάλλειμα λες και ήμασταν σε ένα χώρο δικό μας, σε ένα χώρο όπου κανείς δεν μπορούσε να μας κάνει κακό, το διασκεδάζαμε τόσο πολύ… Γελούσαμε τόσο πολύ… Θυμάμαι τότε που δοκιμάσαμε για πρωτη φορά τσιγάρο, ήμασταν σε ξένη χώρα και νιώθαμε ότι ο κόσμος μας άνηκε… Θυμάμαι τότε που βγάζαμε όλοι φωτογραφίες και εσύ δεν ήθελες γιατί δεν σου άρεσε… Υπολογίζω πως ακόμη δεν θέλεις! Θυμάμαι τόσα πολλά και όλα αυτά θα μείνουν χαραγμένα για πάντα στην καρδιά μου.

Τελικά με τους ανθρώπους που μεγαλώνεις μαζί, με αυτούς μένεις μια ζωή μαζί…

Πέρασαν μέρες, μήνες, χρόνια, δεν έχει σημασία, όταν βρεθούμε είναι λες και δεν έφυγες ποτέ… λες και δεν έφυγα ποτέ… Εσύ μου μένεις, οι αναμνήσεις μαζί σου, οι στιγμές μαζί σου, και ξέρω πως όταν λες πως με αγαπάς το εννοείς… Γιατί εσύ με ξέρεις πιο πολύ, εσύ με ξέρεις πιο καλά… Και εγώ σε αγαπώ γιατί είσαι η ανάμνηση στην παιδική μου ηλικία…



Αφιερωμένο σε φίλους παντοτινούς, φίλους παιδικούς, φίλους καρδιακούς…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis