Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

το νησάκι με τους μεγάλους καρχαρίες

Όσο αγαπώ αυτό το νησί, τόσο το απεχθάνομαι. Όχι το ίδιο το νησί, αλλά τους ανθρώπους που το κατάστρεψαν. Τους μεγάλους καρχαρίες, αυτούς που αποφασίζουν χωρίς να σκέφτονται τις συνέπειες, χωρίς να σκέφτονται τον λαό τους!

Όσο κι αν θέλω να μείνω σε αυτό τον θησαυρό, μόνο να φύγω σκέφτομαι, γιατί νιώθω ότι δεν με χωρά. Πως μπορεί ένας νέος να ξεκινήσει την δική του ζωή, να περπατήσει το δικό του μονοπάτι, να κάνει την δική του οικογένεια, αφού πριν καν ξεκινήσει, του τα παίρνουν όλα. Δεν του δίνουν ούτε μια ευκαιρία. Του παίρνουν την δουλειά, το αμάξι, μέχρι και  το σπίτι… Με συγχωρείτε κύριοι, αλλά όλους αυτούς  που διώχνετε από τα σπίτια τους, που θα τους πάτε? Ναι είναι πολύ απλό, δεν σας ενδιαφέρει το θέμα.

Όσο σκληρό και να ακούγετε μου φαίνεται πως θα επιστρέψουμε στο 1974, τότε που οι πρόσφυγες ζούσαν στα αντίσκηνα. Μόνο που αυτή την φορά ο πόλεμος γίνεται θελημένα από τους καρχαρίες της χώρας που θέλουν να διώξουν τα χρυσόψαρα…  Το μόνο που δεν βλέπουν τα χρυσόψαρα είναι ένας ολόκληρος λαός, και όταν έρθει η ώρα ανεξαρτήτως κόμματων και πολιτικών χρωμάτων θα φέρουν την κάθαρση.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis