Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Να υπάρχει άραγε παράδεισος?

Είναι ερωτήματα που βασανίζουν τον καθένα  μας… Να υπάρχει άραγε παράδεισος? Κι αν ναι, είναι όπως τον φανταζόμαστε στη ζωή? Το σίγουρο είναι πως αυτή τη ζωή αφήνει μόνο το σώμα και όχι το πνεύμα. Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει να κρατάμε το πνεύμα μας λευκό, αγνό.

Η μεγαλύτερη αντοχή που πρέπει να έχει κάποιος, είναι την στιγμή αυτή, που χάνει κάποιον δικό του. Πονάει.

Και κάπου εδώ είναι που λες πως η ζωή είναι μικρή, και πολύτιμη. Θησαυρός είναι η ζωή που μας δόθηκε. Αναπνέεις, άρα ζεις. Αυτό έχει σημασία. Και συνειδητοποιείς ότι τα μικρά προβλήματα που βρίσκουμε στον δρόμο μας είναι αστεία. Είναι ένα μηδενικό απέναντι στο νόημα της ζωής. Την ευτυχία.

Είναι και αυτοί που παλεύουν, παλεύουν για μια ακόμη ανάσα, για μια ακόμη στιγμή, μια ακόμη ημέρα, και στοχεύουν στο να κερδίσουν την υπόλοιπη τους ζωή. Θέλει θάρρος να παλεύεις για την νίκη.
Και τότε σαν ταινία περνούν από το μυαλό σου οι χαζοί προβληματισμοί, το άγχος που είχες για ασήμαντους λόγους, οι ανούσιοι τσακωμοί και η κακία που κρατούσες που τελικά σε διάλυσε. 

Είναι ερωτήματα που βασανίζουν τον καθένα μας, έχουμε όμως την απάντηση μπροστά μας, είναι η ΖΩΗ. Η υπέροχη ζωή που μας δόθηκε με ένα μοναδικό στόχο, ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis