Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ ...να σου πω μια ιστορία

Είναι λογικό, καμιά φορά νιώθεις ότι η ζωή δεν έχει και τα καλύτερα κέφια και τότε είναι έρχονται τα προβλήματα και το ένα λάθος μετά το άλλο…

Ε λοιπόν έχω να σου πω μια ιστορία, μια ιστορία για την Μιράντα. Αυτή η γυναίκα είναι η προσωποποίηση της αλήθειας, της αγάπης και της θέλησης. 

Την γνώρισα όταν πήγα στο σπίτι της για ρεπορτάζ, για τις ανάγκες της εκπομπής Βάλε Αντέννα το 2011. Την ημέρα που την γνώρισα άλλαξε η ζωή μου, όσα προβλήματα κι αν νόμιζα πως είχα, με ένα της βλέμμα έδειχναν πια μια σταλιά, σχεδόν ανύπαρκτα.

Στα 30 της χρόνια η νόσος του κινητικού νευρώνα άφησε τα πρώτα σημάδια στο σώμα της, τότε που έχεις τα μεγαλύτερα όνειρα, που βάζεις τους υψηλότερους στόχους, τότε ήταν που έμαθε και η Μιράντα για τη συγκεκριμένη νόσο, μια νόσο που όταν σε ακουμπήσει δε λέει να σε αφήσει, και σε σπρώχνει όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο φανερά, μέχρι που σου παραλύει ολόκληρο το σώμα.
Εδώ είναι που η Μιράντα θέλει να παρέμβει, και να τονίσει ότι η νόσος παραλύει το σώμα. Μόνο αυτό.
Το 2005 υποβλήθηκε σε τραχειοτομία λόγο αναπνευστικής ανεπάρκειας, και απο τότε μένει καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι, οξυγόνο της ο αναπνευστήρας. Η Μιράντα δεν θέλει να γράψω την λέξη «καθηλωμένη», γιατί η ίδια νιώθει ευλογημένη που το αναπηρικό καροτσάκι της δίνει την ευκαιρία να μπορεί να μετακινείτε.

Κάθομαι δίπλα της και νιώθω δέος, ανθρωπάκος το μόνο που θέλω να μου δανείσει λίγη από την δική της δύναμη που φαίνεται μέσα από τα χαμογελαστά της μάτια. Τα μάτια της που μαγνιτίζουν που δίνουν μόνο αγάπη, τα μάτια της που βρήκαν το νόημα της ζωής. Η επικοινωνία με τα μάτια είναι ότι πολυτιμότερο έχει, με τα μάτια μιλάει με τον γιό της, την κόρη της, το σκύλο της τους φίλους της.  Έτσι και μαζί μου, μου δείχνει με τα μάτια της ένα βιβλίο, το παίρνω και διαβάζω στο εξώφυλλο τον τίτλο «η αποκάλυψη της ζωής μου, της Μιράντας Σιμεωνίδου».  Χωρίς δεύτερη σκέψη την ρωτάω: εσύ το έγραψες? Με κοιτάει με μια λάμψη στα μάτια της.

«Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ» το βιβλίο

Κατά την διάρκεια της τρίμηνης παραμονής της στην εντατική, με την βοήθεια της τεχνολογίας μέσω ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή και με μόνο ένα κούνημα του κεφαλιού της έγραψε ένα ολόκληρο βιβλίο.  Στο βιβλίο αυτό αφηγείται τις εμπειρίες που βίωσε μετά την προσβολή της απο την νόσο του κινητικού νευρώνα.
Μέσα από το βιβλίο φαίνεται ο αγώνας που έδωσε η Μιράντα, ολόκληρη η διαδικασία στην οποία υπέστη, οι φιλίες που έκανε, τα συναισθήματα που ένιωσε για τα παιδιά της για τον άντρα της για το θεό.  Φαίνονται τα όρια της, η στιγμή που λύγησε η δύναμη ψυχής της η αισιοδοξία της, τα όνειρα για το μέλλον. Η ίδια γράφει στο βιβλίο « παντρεύτηκα, γέννησα, ευτύχησα, χώρισα, δυστύχησα, αγωνίστηκα, έπεσα, αναγεννήθηκα».

ΟΝΕΙΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

Τα όνειρά της δεν είναι για εκείνη, δεν ονειρεύεται να γίνει καλά, δεν ονειρεύεται την δική της ευτυχία. Ονειρεύεται την ευτυχία των παιδιών της, και αυτή των συναγωνιστών της, γι αυτό και κάνει το μεγάλο βήμα να ιδρύσει τον σύνδεσμο φίλων του κινητικού νευρώνα.
Τα όνειρα της Μιράντας δεν σταματάνε εδώ.  Το γράμμα που έστειλε σε τηλεοπτική  εκπομπή έδωσε ένα μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας σε όλους τους συναγωνιστές της. Η Μιράντα θέλησε να επικοινωνήσει με τον μοναδικό τρόπο που η ίδια μπορεί, μέσω ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή και με μόνο ένα κούνημα του κεφαλιού της, και μοιράστηκε το επόμενο όνειρο με όλη την Κύπρο.  Να δημιουργήσει ένα ζεστό σπίτι όπου θα φιλοξενούνταν άτομα που έχουν την ίδια ασθένεια με τη δική της.

Πριν φύγω από το σπίτι της, της εύχομαι το όνειρό της να πάρει σάρκα και οστά, και την ευχαριστώ που με δέχτηκε με ανοιχτή καρδιά.  Η ίδια μου γράφει ένα μήνυμα με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή «σε ευχαριστούμε πολύ, μακάρι να σε έχει καλά ο θεός και να σου δίνει δύναμη»,  το μόνο που θέλω εκείνη την ώρα είναι να μου δώσει λίγη δύναμη απ την δική της από αυτή την δύναμη που τα μάτια της δείχνουν ότι έχει μέσα στην ψυχή, το κάνει.  Το κάνει χωρίς να της το πω, το κάνει και αντιλαμβάνομαι ότι φεύγοντας από το σπίτι της είμαι δυνατή, και πάνω απ όλα είμαι άνθρωπος.

Μιράντα μου, όπου και να είσαι να είσαι πάντα καλά, σε ευχαριστώ μου έδωσες μάθημα ζωής. Έννιωσα την ανάγκη να πω σε όλο τον κόσμο για σένα, για να πάρει δύναμη.

Υπάρχουν αληθινά προβλήματα. Υπάρχουν προβλήματα που δεν σε ρωτάνε. Νιώσε ευγνώμων για ότι έχεις, πες ευχαριστώ και σ’αγαπώ τώρα που μπορείς νιώσε τη ζωή, ζήσε τη ζωή, συγχώρεσε… 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ShareThis