Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

αρχαία ελληνική ἦθος

Η ηθική του ενός αρχίζει εκεί που τελειώνει η ηθική του άλλου. Tο ήθος που έχουμε, το ήθος που χάσαμε, το ήθος που μας επιτρέπει να συμπεριφερόμαστε έτσι... ή αλλιώς. 
Mε τον δικό μας μοναδικό ηθικό τρόπο. Ποιό είναι το μέτρο σύγκρισης για το δικό μου ήθος, και ποιό για το δικό σου. Μόνο εσύ το ξέρεις. Εχει να κάνει με το σωστό και το λάθος. Έχει να κάνει με το τί είναι αποδεκτό και τι όχι, έχει να κάνει με τα στερεότυπα που μας μαθαίνουν απο πολύ νωρίς, έχει να κάνει με την σχετικότητα γιατί τα πάντα σε μια μεταμοντέρνα εποχή είνα σχετικά. 

Το είπες πολλές φορές, "δεν μου το επιτρέπει το ήθος μου" ή "έχω ήθος και αξιοπρέπεια". Μια λέξη που μόνο εσύ την νιώθεις έτσι όπως την λές, μια λέξη μόνο δική σου που πάει με τα δικά σου πιστεύω, την δική σου πραγματικότητα, τα δικά σου βιώματα και συνδέεται με τον δικό σου εαυτό. 

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα κρίνεις μια πόρνη, σκέψου απλά ότι τα πιστεύω της δεν είναι ίδια με τα δικά σου, την επόμενη φορά που θα βρίσεις έναν ψεύτη, σκέψου λοιπόν ότι δεν βίωσε ότι εσύ στη ζωή του, την επόμενη φορά που θα κακολογήσεις τον διπλανό σου σκέψου ότι πολύ απλά το ήθος του διαφέρει απο το δικό σου. 


1 σχόλιο:

ShareThis